Vandaag weer een stormwaarschuwing ZW7, zodat we nog maar
een dagje bleven liggen in de Marina Hellevoetsluis. Het was niet erg druk met
passanten vanwege het slechte weer. De havenmeester klaagde er ook al over.
Nadat we eerst weer de nodige boodschappen hadden gedaan en onze bijboot hadden
afgespoeld en opgeborgen, bezochten we Fort Haerlem, waar we door een
vrijwilliger een historische voorlichting kregen. De vesting Hellevoetsluis is
in het begin van de 17e eeuw aangelegd om de oorlogs- en handelshaven te
versterken. Hellevoetsluis was in die tijd een marinebasis, waar Piet Hein ooit
zijn buitgemaakte zilvervloot aan wal bracht. Aan die tijd herinneren nog
gebouwen als het Tromphuys, affuitenloods, het kruythuys en het Ruyterhuys,
vernoemd naar Michiel de Ruyter. Tot in de 19e eeuw bleef de sterke positie als
Marinebasis gehandhaafd, mede vanwege het rond 1830 gegraven Kanaal door Voorne
en er een levendige handel en doorvaart naar Rotterdam was. Nadat de Nieuwe Waterweg het nutteloos had gemaakt
zette het verval in, wat nog versterkt werd toen in de jaren '30 de marinehaven
naar Den Helder werd verplaatst en later tijdens de Tweede Wereldoorlog de
Duitsers een deel van de stad sloopten om een beter schootsveld te krijgen ter
bescherming van de alhier gestationeerde U-boten. Tot de jaren '60 bleef de marine
in de stad aanwezig met een mijnenveegdienst. Er is later nog een
mijnenvegerschip vernoemd naar de stad: de Hr. Ms. Hellevoetsluis. Na deze historische informatie maakten we een wandeling over de wallen van de vesting. Weer terug
in het centrum kwamen we langs de molen De Hoop, die opengesteld was voor het
publiek. Ook hier werden we verwelkomd door de huidige molenaar, die met zijn
partner de molen deels bewoont en kregen we wederom een rondleiding met historische
toelichting. In 1697, stond er een houten standerdmolen op de plaats waar
nu het droogdok van Jan Blanken is gevestigd. Deze molen moest aan
het eind van de 18e eeuw plaats maken voor het droogdok. De nu huidige
stenen stellingmolen “De Hoop” werd in 1801 gebouwd. Beneden konden de
meelwagens onder het luiwerk rijden, om te worden geladen of gelost. Bij de
restauratie van 1962-1961 is deze doorrit in ere hersteld. Hierna, tot de
restauratie van 1992-1993 hebben een architectenbureau, een edelsmid en
diverse kunstenaars de molen gebruikt. Na al deze historische indrukken
wandelden we nog naar het havenhoofd waar een fraaie witte vuurtoren staat. Het
weer was goed vergeleken met de afgelopen dagen. Er stond wel veel wind, maar
de zon scheen praktisch de hele dag. Morgen zou de wind afnemen naar ZW4-5 en
gaan we naar IJmuiden en is onze vakantie feitelijk ten einde.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten