Vandaag gaf de Nederlandse Kustwacht buiten op
zee een ZW7 af. Dat klopte inderdaad met de voorspelling van de gribfiles. Een
mooie dag om Hellevoetsluis te bekijken, want daar waren we al meer dan
twintig jaar niet met onze boot geweest. Na betaling bij de
havenmeester maakten we een wandeling langs de haven en kwamen bij het Droogdok
Jan Blanken, dat tussen 1798 en 1822 onder leiding van Jan Blanken is gebouwd. Het is het oudste bewaard gebleven dok in
Nederland en het is door zijn opbouw uniek in zijn soort. Het dok bestaat uit
twee delen: een deel waarin schepen voor onderhoud worden gevaren en een deel
waar nieuwe schepen in gebouwd konden worden. Het laatstgenoemde gedeelte is
van het eerstgenoemde gescheiden door twee waterdichte deuren. Het
eerstgenoemde staat door middel van een “schipdeur” in verbinding met de haven.
Om schepen in en uit het dok te kunnen varen, laat men het dok eerst vollopen,
waarna de met water gevulde “schipdeur” wordt leeggepompt zodat deze gaat
drijven. De “schipdeur” was een franse uitvinding en nog te zien in Cherbourg. De
wanden van het dok zijn niet recht, maar als een amfitheater trapsgewijs
opgebouwd. Op deze manier kunnen alle delen van de kiel van het schip
gemakkelijk worden bereikt. Hellevoetsluis was vroeger een marinehaven. De
marine had voor de bouw en het onderhoud van schepen behoefte aan een dok. Jan
Blanken ontwierp dit dok en maakte daarbij gebruik van nieuwe technieken. Zo
werd voor het leegpompen van het dok van een stoommachine gebruik gemaakt,
Daarna bezochten we de Hr. Ms. Buffel, een Nederlands Pantserschip dat in
Glasgow werd gebouwd en in 1868 in dienst werd genomen. Na een rustige
carrière als pantserschip werd de Buffel omgebouwd, vanaf 1896 deed het schip
dienst als logementschip. Tijdens WO-2 werd de Buffel door de Duitse bezetter
naar Amsterdam versleept. Daarna verhuisde de Buffel naar Rotterdam om
uiteindelijk weer in Hellevoetsluis terug te keren. Vervolgens bekeken we het
lichtschip 12 Noordhinder dat achter de Buffel lag en ook als museum was
ingericht. Het Lichtschip 12 Noord Hinder werd in 1963 op een scheepswerf in
Zaltbommel gebouwd en heeft tot 1994 op diverse locaties dienst gedaan als
herkenningspunt op de Noordzee. De laatste positie van het lichtschip was in de
nabijheid van de gevaarlijke Belgische banken voor de Zeeuwse kust. In 1994
werd het lichtschip overbodig door de moderne navigatiemiddelen aan boord van
zeeschepen. Op 21 maart 1994 werd de Noord Hinder als laatste Nederlandse
lichtschip definitief van zee gehaald en vervangen door een lichtboei. We
werden door een enthousiaste vrijwilliger onthaald, die ons een zeer
informatieve rondleiding gaf. Het lichtschip leek veel op het lichtschip de
Elbe 1, die we in Cuxhaven al een keer hadden bezocht. Na al deze fraaie
indrukken liepen we nog langs de haven en de oude stad terug naar onze boot,
waar het niet lang daarna weer begon te regenen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten