Met een school dolfijnen naar Falmouth

Om half acht haalde we het anker op en verlieten we Dartmouth. Het was nog steeds mistig. Dit was de derde keer dat we in Dartmouth waren. De eerste keer was in 2007 toen we met windkracht zeven en zware regenval vanuit het kanaaleiland Alderney overstaken met zeer hoge golven, zodat we in Dartmouth direct een reddingsvlot kochten. Vanwege de slagregens konden we toen ook de rotsachtige wanden niet waarnemen en zeilden we op de plotter naar binnen. In 2008 was het mooi weer en toen was pas goed zichtbaar hoe schilderachtig Dartmouth, één van de mooiste plekken van Engeland, is. Ook vandaag stond er te weinig wind en te achterlijk om te zeilen. Op motor en grootzeil hadden we onze koers gezet naar Falmouth, een afstand van 65 Nm. We passeerden om half tien de ingang naar de Salcombe river, die echter vanwege de mist niet zichtbaar was. Via de marifoon ontvingen we van de Falmouth Coast Guard een Mayday Relay. Dit betrof een visserboot, genaamd Coral Marie, dat op drift was geraakt in de buurt van Eddystone Rocks en geen marifoon aan boord had en met het verzoek aan schepen in de buurt om goed er naar uit te kijken. Maar ja, in de mist zie je niet zo veel en op radar alleen een ongedefinieerd object. Niet zo slim om ver op zee te gaan vissen in de mist zonder marifoon en AIS. Vissen is kennelijk belangrijker dan veiligheid. Om elf uur werd de mist zo dik dat we niet meer zicht hadden dan ca. 200 meter. Een vissersboot, genaamd Claire Louise, naderde ons met 8 knopen en zaten we even op ramkoers. Pas op ca.150 meter. zagen we de vissersboot uit de mist opdoemen en pal achter ons langs varen. Om 12:30 uur melde Falmouth Coast Guard de Mayday af met de mededeling dat de vissersboot, Coral Marie, was gevonden en op sleeptouw was genomen door een "lifeboat". Ook de mist werd minder. Om 13:00 uur kwamen we vlak langs Eddystone Rocks, een vuurtoren op een rots ca. 10 Nm ten zuiden van Plymouth, die om de 30 seconden de misthoorn luid liet klinken. Om half drie werden we opgeschrikt door een paar dolfijnen voor en naast onze boot. En nog geen paar minuten later werden we zelfs verwelkomd door een hele school die naast, onder, achter en voor onze boot heen en weer schoten. Je kon ze bijna aanraken. Een kwartier lang mochten we ervan genieten, zodat we uitgebreide video's ervan gemaakt hebben. Daarna verdwenen ze weer net zo snel als ze gekomen waren. Om half zes voeren we de aanloop van Falmouth in waarna we om 18:15 uur in Falmouth Marina arriveerden en mooie box van de havenmeester kregen toegewezen, na eerst diesel te hebben getankt (rood want anders hebben ze in Engeland aan het water niet, weer leuk voor de douane in NL om boetes hiervoor uit te delen, leve de EU), met uitzicht op de Penryn River en het fraaie landschap aan de overkant.