Wandeling Beachy Head en Birling Gap

Vandaag was het opnieuw zonnig. We besloten om een dag in Eastbourne te blijven en Beachy Head en Birling Gap te bezoeken. Op Beachy Head waren we al twee keer geweest. Eén keer in de mist. Bovenop de hoge krijtrots Beachy Head zaten we toen echter boven de wolken in de zon. Dat was een aparte ervaring. We vertrokken om half tien uit de Sovereign Harbour en namen de bus naar de pier van Eastbourne, waar we na nog even de pier te zijn opgelopen, overstapten op een Sightseeing bus, een hop-on-hop-off dubbeldekbus, die langs diverse bezienswaardigheden, waaronder Beachy Head en Birling Gap, een route had. Bovenin de bus hadden we mooi uitzicht maar was wel geheel open, zodat we af en toe bijna wegwaaiden. Om kwart over elf kwamen we op Beachy Head aan, waar we een mooi uitzicht hadden op de steile kliffen, de Seven Sisters en de fraai rood-witte vuurtoren beneden, waar we zo vaak zijn langs gezeild. Beachy Head is met een hoogte van 162 meter de hoogste krijtrots van Engeland. De naam Beachy Head komt van het woord “Beauchef”, voor het eerst gedocumenteerd in 1274 en werd in 1724 officieel Beachy Head. Het krijt van de rotsen werd gevormd tussen de 65 en 100 miljoen jaar geleden. Het land waar de rotsen nu staan lag toen nog onder water en is in latere jaren naar boven geduwd. Na afloop van de laatste ijstijd steeg het zeeniveau, en ontstond Het Kanaal. Tijdens de formatie van het kanaal werden er stukken uit de kalkrotsen geslagen, en ontstonden er kliffen. We wandelden van Beachy Head naar nog een oude niet meer functionerende vuurtoren, genaamd Belle Tout, in 1831 gebouwd en in 1834 in gebruik genomen. Vanwege erosie van de klippen werd in maart 1999 de Belle Tout vuurtoren 15 meter landinwaarts verhuisd. Omdat mist en laaghangende bewolking vaak het licht van deze vuurtoren belemmerde, werd een tweede vuurtoren gebouwd in de zee net voor Beachy Head. Deze rood-witte vuurtoren, is 43 meter hoog en werd in oktober 1902 in gebruik genomen. De toren werd gedurende 80 jaar bemand door drie vuurtorenwachters. In 1983 werd het licht in de vuurtoren geautomatiseerd. Daarna gingen we met de bus verder naar Birling Gap. Birling Gap bevindt zich aan de kust in het graafschap East Sussex. Het ligt tussen de Seven Sisters in het Westen en de hoogste krijtrots Beachy Head in het Oosten en is nu onderdeel van de National Trust. Als gevolg van de geleidelijke erosie van de krijtrotsen van de zee zijn de loop der tijd al enkele vissershuisjes, die werden gebouwd in de late 19e eeuw, verdwenen. De rest zijn gedeeltelijk en onbewoonbaar verklaard. We liepen via een metalen trap naar beneden tot aan het kiezelstrand, waar we een mooi uitzicht hadden op de krijtrotsen van de Seven Sisters tot Beachy Head. Nadien bezochten we een bezoekerscentrum met informatie over de gevolgen van alle erosie. Elk jaar levert Birling Gap 0,7 meter krijtrots in door de onverbiddelijke erosie en resterende huizen zullen in de komende decennia in de zee verdwijnen. De hoop van de weinige overgebleven bewoners over staatssteun voor de redding van hun verblijf lijkt tevergeefs. Zowel de overheid als de National Trust verwerpen maatregelen van welke aard dan ook op grond van het feit dat men gekozen heeft om de natuur zijn eigen gang te laten gaan. De situatie wordt nog verergerd door de zeespiegelstijging in verband met de wereldwijde klimaatverandering. Na al deze informatie en indrukken stapten we weer op de bus naar de Eastbourne pier en wandelden we de laatste 5 km terug naar de Sovereign Harbour, waar onze boot lag.